Doordat ze in op het prachtige stationnetje Bingen am Rhein niet hadden vermeld naar welk perron we moesten, en niemand ons dit antwoord kon geven, zaten we al enigszins in de rats. Maar toen we een dikke vertraging opliepen, en nog maar 2 minuten hadden voor de overstap werden we helemaal moedeloos. Aangekomen op het station, nog gevraagd, maar echt niemand wist het. Dus naast ons zaten ook nog aardig wat Duitsers in de rats. Uiteindelijk na wat vragen bleek dat als we bleven zitten in onze huidige trein we in Mainz zouden uitkomen. Gelukkig wisten we dat het reisplan, wat een vertrek van een uur later had, via Mainz ging. Dus de gok gewaagd... wat op zich prima ging, alleen met overal veel wachttijd en nog wat vertraging her en der werd het na 11 s'avonds voordat we bij de geplande camping aankwamen. Daar aangekomen bleek dat de camping niet toegankelijk was indien je na 11'ven aankwam. Moe als we waren, de stoute schoenen aangetrokken, en bij het bijhorende restaurant binnengelopen. Hier werd ons verteld dat we onze tent maar moesten opzetten en ons morgenochtend aanmelden. Zo gezegd zo gedaan. En om half twaalf of twaalf uur snachts konden we eindelijk moe onze slaapzakken induiken.

De volgende ochtend laat wakker geworden en rustig aan opgestaan. Want iedereen was nog moe van de drukke voorgaande weken en de lange reisdag die we net achter de rug hadden. Om 12:15 stonden we vervolgens heel braaf bij de kassa om te betalen. Maar wat bleek tot onze stomme verbazing, ze waren van 12 tot 2 dicht. En tja, om nou tot 2 uur te wachten met betalen, dat was wel erg lang. Dus aangezien we nergens stonden ingeschreven, op de fiets gesprongen en vertrokken. Onze eerste dag fietsen zou een rustig druilerig dagje worden. Langs de Iller naar het zuiden gefietst om iets voorbij Kempten een camping te zoeken. Na een klein beetje zoeken, bleek het op zich een prima camping te zijn, met een vriendelijke gastvrouw en een mooie sta plek. Helaas was dit de eerste van de vele prijzige campings bleek later. De alpen zijn mooi, maar kamperen als trekker is bijna even duur als in een goedkoop nivon huisje overnachten.

De tweede dag hadden we besloten om nog steeds rustig aan te doen, dus onze kaartmeester(Douwe) had een mooi route voorstel wat niet al te moeilijk leek. Deze ging via Ingenstad en Oberstaufennaar Bezau, alwaar we onze tent wederom zouden opzetten. Onderweg kwamen de eerste klimmetjes en afdalingen al te voorschijn. Maar niet voordat we bij een fietsen boer waren gestopt om een poging te wagen douwe's derrailleur wat vaster te zetten. Vanaf dit moment begon tevens mijn zoektocht naar een passende langere zadelpen. Want mijn fiets fietste op zich wel fijn, maar dat zadel, dat mocht wel wat hoger. Dus onderweg al bij twee fietsenmakers gestopt. Helaas bleef het succes uit voor mij, desalniettemin een prachtige tocht gemaakt, over fietspaden langs riviertjes, en door dalen met leuke klimmetjes en afdalingen. Immers morgen, zou de grote dag worden, waarop we de eerste echte pas al zouden gaan fietsen.

Dus was het van enig belang dat we toch al wel een paar klimmetjes in de benen hadden. Savonds met prachtig weer aangekomen bij de camping in Bezau, welke zoals gewoon zou blijken bezaaid was met hollanders. In de ondergaande avond zon ons potje gekookt, en heerlijk genoten van het resterende dagdeel. Er was een klein minpuntje, en dat was een irritatie op sommige plekken op mijn armen. Later bleek dat het hitte uitslag was. Er viel weinig aan te doen, behalve dan dat ik toch echt maar eens moest gaan smeren, en mijn bovenarmen bedekt moest houden. Wat lang niet altijd prettig was in deze hitte.